Dinsdag werd er in de voormiddag zoals gewoonlijk voorbereid. In de namiddag werd er (u raadt het nooit…) stage gelopen. De opkomst was aardig, want met 8 kinderen is de activiteitsgraad net iets hoger. Het thema van deze week is “Sport en voeding”. Niky maakte met de kinderen heerlijke, maar vooral gezonde milkshakes. In de taalhoek en rekenhoek werden de oefeningen in een sport- en voeding jasje gestoken. Enkele voorbeeldjes: tellen met Willy Wortel, sommenspel in sportthema, begrijpend lezen met raadsels over sporten. Af en toe wordt er ’s avonds wel eens een filmpje gekeken. Een dvd kost hier 4 SRD (of € 1,2), maar het zijn dan ook allemaal gekopieerde dvd’s.
Woensdag ongeveer hetzelfde stramien. Opstaan, ontbijten, inkopen voor de middag- en de avondeten doen, activiteiten A op T voorbereiden, stage lopen, ’s avonds na het avondmaal in de hangmat luieren of op een “heerlijke” ijzeren terrasstoel.
Donderdag was het dan al weer de laatste werkdag van de week. Wat gaat een weekje werken in Suriname toch snel. ’s Avonds ging Anthony B (reggaeartiest) zich van zijn beste kant laten zien. Hij trad op in Flamboyant Park. Enkel Niky en Vincent gingen naar de rastafari, want… Joachim had zich in Tibiti laten verrassen door de hevige regen en frisse junglewind en had een fameuze verkoudheid opgescharreld: een hoestje en een snotvalling. De verkoudheid sleepte al een weekje aan en de trip naar Galibi begon de volgende dag. Hij ging wijselijk uitrusten om fit te zijn voor twee dagen Ninja Turtles te spotten. Pia besloot op de laatste moment om de Surinaamse cinema te checken en ging met Bianca, Marijke en Ellen naar “The Suit Cinema” voor de tearjerker “Seven Pounds”. Ze hebben zich moeten inhouden om in elkaars armen te vallen en een potje te huilen. Niky en Vincent kwamen tegen 2u45 thuis van een fantastisch optreden. (Joachim vond het toch een beetje jammer dat hij er niet bij was).
Vrijdag was het weer vroeg dag. Om 8u werden we verwacht in de stad om te vertrekken richting Albina. De weg was dan wel geasfalteerd, het was toch een hobbelrit om u tegen te zeggen (opeengeplakte ingewanden). De weg is in die staat geraakt door de binnenlandse oorlog die in ca. 1985 begon. Onderweg enkele malen gestopt aan de brug waar de oorlog was begonnen, Stad Moengo, een herdenkingsmonument voor de overledenen en enkele noodzakelijke sanitaire stops. Albina is een stad van vergane glorie. Enkel de doortocht naar Frans Guyana bezorgt deze stad nog commerciële activiteiten. Veel kleine bootjes die voortdurend heen en weer voeren en veel schippers. Ook wij moesten in een bootje om verder te varen naar Galibi. Met 27 man en een massa aan bagage in een bootje dat eigenlijk maar 20 mensen aankon… Een waar avontuur, zeker als je niet voorbereid bent op wat komen zal… Het bootje vaarde naar de monding van de rivier en het opspattende water zorgde ervoor dat 85 % van de mensen zeiknat werd. Joachim had zijn batmanponcho aan en het water raakte hem haast niet. De boottocht duurde 2 uur, waarbij je langs beide kanten niets anders dan jungle zag. En aan de rand van de rivier en de jungle…veul afval. Niet echt idyllisch, hoewel er af en toe erg pittoreske strandjes waren. We kwamen aan in Langemankondre waar ons resort was. Na een chillmomentje werd er een beetje gewandeld langs het strand. Op het strand waren veel vissen (catfish) aangespoeld en de gieren lustten dit hapje maar al te graag. Veel gieren van dichtbij gezien. Het uitzicht over de rivier was fantastisch. Wuivende palmen, kleine visserbootjes, rustige omgeving en een lekker zonnetje. Tropical beautyness! Na de wandeling werd er gegeten en om 21u moesten we ons gereed maken voor een nachtelijk boottochtje naar het strand waar de schilpadden hun nestjes maken. Het tochtje was best spannend in den donkere en iedereen was in volle spanning om een giant turtle te zien. Toen we uitstapten was er juist een schildpad een kraambed aan het maken in het zand. We moesten even geduld hebben, maar het werd beloond. Een “Groene zeeschildpad aka Soepschilpad aka krape” was haar eieren aan het leggen. Zo’n schilpad is ongeveer 1m20 groot en lijkt echt op een dinosaurus. We voelden ons op discovery channel om een eierleggende schildpad van zo dichtbij te zien. We zagen hoe ingenieus de schildpad haar nest terug dichtgroef. En ons geluk kon niet op… er was juist een “leatherback-schildpad gespot”. Dit is de grootste en zeldzaamste zeeschildpad. De leatherback had al een diepe put gegraven en was al in trance om haar eieren te leggen. De schildpadden raken namelijk in trance bij het leggen van de eieren en hun ogen zijn nat van de tranen. Helaas konden enkele toeristen hun euforie niet bedwingen en ze begonnen foto’s te trekken met flits. Het beest schrok zo hard dat ze uit trance raakte en op vlucht ging van deze verblindende lichtflitsen. Ze verdween terug in het water… ze zou later terugkeren om haar eieren te leggen (kan een 1u tot 2 dagen duren voordat ze terugkeer). Hierna keerden we terug naar het resort. Wegens 1 mei was er een feestje aan de gang in het dorp, maar iedereen was uitgeput van het onderweg zijn met bus en boot. Er werd nog even rustig gezeten, waarna iedereen in bed of hangmat kroop. Enkel gids Winston ging het fuifbeest uithangen. Zaterdagochtend stond er na het ontbijt een dorpswandeling op het programma. Galibi bestaat namelijk uit twee dorpen “Langemankondre” en “Christiankondre”, maar de grens van de dorpen is onduidelijk en vloeien eigenlijk in elkaar over. De dorpen worden bevolkt door Indianen. Midden tussen deze dorpen ligt “Galibi Zoo” waar neusberen, rode Ibissen, een ara, doodskopaapjes en andere apen vrij rondlopen of vliegen. De aapjes springen op je hoofd, rug en armen. Leuke foto’s én filmpjes gegarandeerd. Alle andere dieren werden een voor een uit de kooi gehaald om vast te houden: een luiaard, een anaconda, een kleine kaaiman en landschildpadden. Een hele ervaring in deze uitzonderlijke zoo! Na deze dorpswandeling vertrokken we terug naar de stad. Terug in de boot, maar deze keer met de stroom mee en minder opspattend water. Het zonnetje zorgde voor een extra couchke… Daarna reden we terug met de bus over de hobbelweg naar Parbo City. Er werd een paar keer gestopt voor een sanitaire stop én een politiecontrole. De chauffeur had zijn rijbewijs niet bij en er werd wat getalmd… Totdat vlotte Winston zich even moeide en het plots was opgelost met een lichte boete van 30 SRD (nog geen € 10). Verder waren er geen hindernissen meer en kwamen we tegen een 18u aan in de stad. We dronken nog iets in ’t Vat en gingen dan naar huis voor een douchke om daarna iets te gaan eten in “d’optimist”. Dit café-restaurant biedt heel wat “Westerse” gerechten: steak met peperroomsaus, pasta’s, schnitzels, kebab, … Na het eten kregen Niky & Vinz het zandmannetje op bezoek.
Pia, Ellen, Bianca en Joachim trokken nog even naar The Suit om wat te gaan poolen. Helaas waren er meer flaters en blunders dan poolkunstjes. Na het poolen zat de avond erop.
Zondag werd er uitgeslapen totdat de hitte ervoor zorgde dat het onaangenaam werd. Het weer was vermoeiend en drukkend, zodat de werklust er niet echt in zat… Om af te koelen gingen we dan maar een plonske doen in het dichtstbijzijnde zwembad. Lekker bijgebruind en gezwommen. ’s Avonds was er de “3-in-1 beurs”. We gingen een kijkje nemen, maar buiten veel plantjes en eetstandjes was er niet veel te zien. Niky en Vincent hadden dan ook het plan om naar een bandoptreden aan’t zwembad te checken. Pia en Joachim bleven nog even om samen met Marijke, Bianca en Ellen nogmaals de kraampjes af te schuimen. Joachim’s benen waren tegen dan al twee slappe sperziebonen van het slenteren. Tegen het sluiten van de markt keerden Pia en Joachim huiswaarts om nog een filmpje te zien.
Maandag was het een nieuwe werkweek en meteen ook de laatste week… Deze week gingen er nieuwe testen worden afgenomen van de kinderen om het niveau te bepalen. Maandag stond wiskundig rekenen en WO op het programma en daarnaast bereidden we ook onze slotbijeenkomst voor op vrijdag 8 mei. De kinderen gaan zelf uitleg geven over de oefeningen en activiteiten. ’s Avonds werd er rustig uitgerust. Dinsdagochtend vertrokken Pia en Joachim om een kijkje te nemen op de Centrale Markt. Deze markt is echt heel groot, want er is een overdekt stuk, daarnaast een vismarkt en dan nog een hele gang erachter. En… er is nog een verdieping boven met alleen maar kleding (vooral ondergoed). Ze bezochten ook nog een Handicraftmarktje en enkele andere winkels, waarna Pia met een handtas rijker naar huis ging. Joachim heeft nog steeds niets gekocht… In de namiddag was het tijd om de leesniveaus van de kinderen af te nemen. Pia was erg tevreden wanneer ze merkte dat de meeste kinderen vooruit zijn gegaan. We hadden Marijke, Ellen, Bianca en Hopman Jerry uitgenodigd om te komen eten. Wat schafte de pot? Rode kool met aardappelpuree en beefburgers (geen varken zeule, ge weet ma nooit met die griep!) Na het eten vertrokken Niky en Vincent naar de afscheidsdrink van Willem. In Place Augusto werden de laptops bovengehaald en er werden heel wat foto’s uitgewisseld. Tegen 22u vertrokken de meisjes van de Seringenstraat, want zij hebben ook nog heel de week stage (opstaan tegen 6u of vroeger) om daarna op vrijdag terug te keren naar België. Hopman Jerry bleef nog wat langer om te vertellen over Winti (we gaan hoogstwaarschijnlijk een Winti-prei meemaken) en we planden nog een laatste trip naar de jungle aan Zanderij met Hopman Jerry. We gaan mountainbiken, kaaimannen spotten en een junglewandeling op maandag en dinsdag.
Woensdagochtend ging Joachim naar het kantoor van SUCET om een vergadering over rekenen bij te wonen. Het was bijzonder interessant, want er was een dame uit Nederland aanwezig die heel wat eye-openers klaar had. Pia kwam iets later op kantoor om de bibliotheek te doorzoeken naar informatie voor het eindwerk. Daar kregen we te horen dat er hooggeplaatste Belgische mensen een kijkje komen nemen op de slotbijeenkomst. In de namiddag was het de beurt aan kinderen van de 2e klas om hun kunnen te testen. Er werden rekentesten, WO-testen en leestesten afgenomen. De kinderen waren bijzonder druk en zeer vermoeiend. Ze luisterden nauwelijks… ’s Avonds werden de testen verbeterd en gebeurde er weinig spannends. De stage begint door te wegen… Weinig energie dus.
Wat staat er nog op het programma voor de laatste dagen?
Voorbereiding van de slotbijeenkomst met de 2e klas
Afscheidsetentje met Bianca, Marijke en Ellen en -party in Havana Lounge Slotbijeenkomst op vrijdag 8/5 van 15u30 tot 18u
Niky en Vincent vertrekken op trip naar Bigipan van zaterdag op zondag Joachim en Pia gaan eindwerken
Op zondag bezoeken Pia en Joachim Blauwgrond met Hopman Jerry
Maandag 10/5 en dinsdag 11/5 gaan Pia en Joachim op laatste Jungletrip en Niky & Vinz verbeteren het eindwerk en doen de schoolbezoeken.
Woensdag stage-evaluatie met Myrthe op kantoor SUCET
Schoolbezoeken om het project helemaal af te ronden
Souvenirsshopping!
De laatste pogingen om de ultieme bruinheid te bereiken!
En als afsluiter een Surinaamse wijsheid:
Don no abi dresi
Tegen domheid bestaat geen remedie
(dat is vechten tegen de bierkaai)
