Accent op Talent Blog

 Zaterdag werd er zowaar gechilled in Place Augusto. Het weer was wat overtrokken en niet echt uitnodigend om de stad in te trekken. Boeken werden bovengehaald, er werd gehangmat, tijdschriften gelezen en er werd wat administratie gedaan voor Accent op Talent. Rond 15u30 hadden Carmina en Pia een plotse opflakkering van energie en trokken zij even naar de waterkant alwaar ze plaatselijke gerechtjes proefden.

’s Avonds werd er rijst met kippenschnitzels gegeten. De rijst moest onze woelige darmflora tot rust brengen. Daarna trokken we naar medestagaires van SUCET, waar we waren uitgenodigd om iets te drinken. Er kwamen nog tal van andere stagaires langs (allemaal uit België). Er werden ervaringen uitgewisseld in een gezellige Belgische sfeer.

Rond 22u30 gingen we door, want… We had a show to catch! We hadden tickets voor het optreden van de reggae-artiest Richie Spice. Toen we aankwamen, waren de voorprogramma’s nog volop bezig en was er nog weinig volk. Totdat het tijd was voor “The Family” (de band van Richie Spice). De plaats voor het podium was ineens gevuld en de sfeer zat er meteen in. De keet ontplofte haast wanneer Richie Spice himself opkwam. De muziek was best te smaken, hoewel de liedjes meer en meer op elkaar begon te lijken (de intro was steeds dezelfde). Maar… Het was in ieder geval een geslaagd optreden.

 

Zondag was het vroeg dag… Om 9u kwam de broer van Diego, Rendell, ons oppikken voor een weekendje Overbridge. We waren nog niet goed en wel vertrokken en het busje viel in het midden van een straat stil… Geen benzine meer! Rendell herkende iemand in een autootje en samen reden ze om een bidon benzine.

Na nog wat tussenstops bij Diego thuis voor een koelbox, de supermarkt en een tankstation kon de rit naar Overbridge beginnen. Het weer zag er op dat moment veelbelovend uit, maar dat was maar voor even. Toen we net aankwamen aan de bauxietweg (bumpy ride again!), begon de regen weer met bakken uit de lucht te vallen. Het zorgde ervoor dat de weg er nog slechter bijlag en de rit net iets langer duurde. Bij aankomst was Pia misselijk van de bumpy-ride.

We kregen onze hut toegewezen en onze hangmatten kregen een mooi plaatsje. Het was even opgeklaard en we sprongen vlug in onze zwemkostumekes om een zwemmeke te placeren. Het water was best fris, maar aangenaam. De omgeving was nog aangenamer. Een indrukwekkend uitzicht over een bocht van Surinamerivier, jungle overal en een overwoekerde schipwrak aan de overkant. Het was ook enorm rustig op het resort en we hadden haast het gevoel dat we alleen waren.
De regen zorgde ervoor dat we allen in onze hangmatten kropen en genoten van een ultimate lazy Sunday. Boekjes lezen, dutjes maken, eten, … Toen de regen ophield was het tijd voor het iets grotere werk… De BBQ aansteken. Nergens was er iets van hout te bespeuren… Vincent heeft bij enkele hutjes wat bamboebladeren afgeplukt en deze waren perfect voor het aansteken. Het feest kon beginnen…  Niky hield een oogje op de gloeiende kolen en Joachim maakte met wat kruidenkaas de patatten gereed om in aluminiumfolie in de kolen te gooien. Net toen het vlees op de BBQ werd gegooid, kwam een “local” enkele vrijwilligers zoeken om te vollyballen. Een kolfje naar eigen hand voor Pia en Carmina, die al twee jaren professioneel bezig zijn met deze sport. Vincent en Niky voegden bij hen, toen Chef Joachim hen verzekerde dat hij het vlees in het oog hield. Het matchke was zo goed als afgelopen toen de eerste vlezekes gereed waren voor consumptie. Het werd een feestmaal to remember.

De duisternis viel over het resort en voldaan genoten we na in de hangmat. Niky en Vincent maakte nog een klein wandelingetje, terwijl Carmina, Pia en Joachim de bar checkte. Gene hoogvlieger… Enkel een bus vol hollanders, die een kaartje legde en wat babbelde. We kropen na ons nachtmutske in de hangmat.

 

Maandagochtend om 6u30 liep de wekker van Joachim af. Hij wilde de zonsopgang zien. Boven de hut was er blauwe lucht, maar de rivier was gehuld in een dikke mist. De zon kon er niet door, maar de mist trok langzaam op. Wederom indrukwekkende natuur, zeker toen de mist/dauw uit de jungle opsteeg. Toen de mist verdwenen was, kwam de zon met een brandende hitte tevoorschijn! Tijd voor verkoeling in het water. Er werd nog lekker genoten van zon, water, strand. Niky en Vincent hingen de hangmat aan de oever van de rivier, Carmina, Pia en Joachim lazen tijdschriftjes op het strand.

Om 11u40 kwam Rendell ons weer oppikken om naar Paramaribo city te gaan. Bumpy ride again, maar de terugrit leek veel korter te zijn… De weg lag er net iets beter bij dan op de heenreis.

 

In de namiddag was het “ouder-kind-bijeenkomst” van Accent op Talent. De ouders gingen samen met hun kinderen een vlinderschudbusje maken. Om 15u30 nog niemand te bekennen… Maar dan kwamen de kinderen met ouders druppelsgewijs binnenwandelen en uiteindelijk waren er toch 9 kinderen met ouder, zus of opa. Het was leuk om te zien hoe de ouders met hun kinderen iets samen knutselden. Sommige ouders hadden er echter zelf zo’n plezier in en lieten hun kind soms geen ruimte meer om zelf te knutselen…

Na het avondmaal (pita!) kropen we vermoeid in ons bed.

 

Dinsdag werd er lang uitgeslapen en gebruncht. Om 14u hadden we met de kinderen van Accent op Talent afgesproken aan NAKS, want om 14u30 vertrok de bus naar de dierentuin. Iedereen was ruim op tijd! Een uniek moment in Suriname. De kinderen waren een beetje woelig, want ze hadden nog nooit een uitstap gemaakt in groep. De busrit verliep uitermate vlot en ons tijdschema liep nog niet achter. Eenmaal aangekomen bij de zoo, maakten we eerst wat afspraken met de kinderen. En dan begon de wandeling in de zoo… De kinderen waren onder de indruk van de dieren die bijzonder actief waren (ondanks de hitte). Na een uurtje wandelen, kregen de kinderen een drankje en een koekje. Daarna mochten ze zich uitleven in de speeltuin, waar de kinderen zich op en top amuseerden. Tof om te zien!

Daarna ging de wandeling verder door de dierentuin. Bij het apeneiland maakten we nog enkele leuke groepsfoto’s als afsluiter van een mooie dag.

De busrit terug naar NAKS verliep bijzonder stil, de kinderen waren allen uitgeput.

 

Rond 18u45 waren wij thuis en moesten we ons snel gereed maken, want de de “teach-in” van Blanche Marie begon om 20u (uitleg, kennismaken van de andere mensen). We maakten nog een tussenstop aan de Zanzibar, waar Bianca, Marijke en Ellen zaten. Onze honger nam de overhand en we bestelden toch nog iets, want te laat komen is geen probleem in Suriname.
Rond 20u15 kwamen we aan in de Chillz voor de teach-in, die nog lang niet begonnen was. Om 20u30 begon Diego aan een spraakwaterval van informatie en mopjes. De koks en gidsen werden voorgesteld, de planning werd overlopen en de praktische informatie werd meegegeven op papier.

Na deze “vergadering” keerden we huiswaarts om uit te rusten van de vermoeiende dag. De meeste kropen in bed, alleen Carmina en Pia waren nog aan een leesboek gekluisterd.

 

Woensdag werd er nogmaals uitgeslapen (het begint te lukken!). Carmina en Pia besloten om op koopjesjacht te gaan in de Ma retraite Mall. De jacht eindigde in de shopstraten van Paramaribo, want in de shopping mall waren ze al snel uitgekeken. Niky en Vincent gingen ondertussen genieten van een lekkernij in de “Lekker!”. Iedereen was het huis uit, behalve Joachim. Tijd om het huis eens onder te handen te nemen, dacht hij. Het terras werd met nat gedweild, de benedenverdieping werd gekeerd en ja… ook de vloer van de badkamer werd terug wit.

Iedereen keerde op tijd terug om gezamenlijk naar NAKS te vertrekken voor de ouder-kind-bijeenkomst voor de 2^e klas. Enkel Carmina bleef lekker luieren én terecht: het was beklemmend warm!

De ouder-kind-bijeenkomst werd een grote teleurstelling. Om 16u waren er drie kinderen, waarbij twee met een ouder. Om 16u30 kwam er nog een kind met moeder binnengewandeld. De knutselactiviteiten gingen sneller dan bij kinderen van de 1^e klas en om 17u15 zat het erop. Alles was klaar, de ouders werden bedankt voor de aanwezigheid, de informatie voor de uitstap werd nog eens overlopen en dan mocht iedereen beschikken.

’s Avonds gastronomisch genoten van Argentijnse steak met puree en tayer-blad (een soort spinazie). Weeral lekker gegeten!

 

Wat staat er nog op het programma:

Uitstap naar de dierentuin met de 2^e klas

Party Hardy in Havana Lounge? (het wordt nu toch wel eens tijd!)

Fietstocht naar Nieuw-Amsterdam

Trip naar Blanche Marie van zaterdag 11/4 tot dinsdag 14/4
(klaar staan om 5u, want het is 13 uur rijden in een bus!)

Donderdag 16/4 vertrekt Carmina terug naar België

 

En om af te sluiten een Surinaamse wijsheid:

 

Betre mi mati mandi mi boto no boro.

 

Liever een boze vriend dan een gat in mijn boot.

(= het is het een of het ander)