Hier zijn we weer! Het is een tijdje geleden dat we iets hebben geschreven, maar de vermoeidheid slaagt soms genadeloos toe…
Donderdag was het vroeg opstaan. Om 8u werden we verwacht op de DOTH-school om een kijkje te nemen in de klassen. Het was weer een ervaring…
Pia en Joachim startten in klas 2b, terwijl Niky en Vincent zich achteraan in een eerste klas zetten om te observeren.
Een wiskundeles gaat als volgt: de leerkracht schrijft vraagstukken op het bord, leest ze voor en de kinderen volgen mee. Daarna wordt een kookwekker gezet en in die tijd moeten de leerlingen de vraagstukken overschrijven én maken. Het overschrijven nam de grootste tijd in beslag. Joachim ging even rond om in de schriftjes te kijken… Bij de meeste kinderen was er nog niet veel te zien nadat er een kwartier was verstreken. Bij het oplossen van de oefeningen mochten de kinderen hun persoonlijk honderdveld gebruiken. Maar daaruit bleek dat de meeste kinderen dat niet konden gebruiken. Ze telden alle richtingen uit, behalve de juiste…
De kookwekker ging af en de meeste kinderen kwamen spontaan hun schriftje afgeven ook al waren ze nog niet klaar.
Voor ons was dit het signaal om een andere klas te bezoeken. Niky en Pia gingen naar 2a en Joachim en Vincent gingen naar 1b. De leerkracht van 1b was afwezig en een oude dame (eigenlijk magazijnierster van de school) probeerde de 30 kinderen een beetje in het gareel te houden: de kinderen vochten, liepen door de klas, riepen door elkaar, namen elkaars spullen af, … De juf van de parallelklas kwam af en toe om de orde te handhaven en oefeningen op te geven.
Na deze ochtend keerden we even naar huis om een middagmaal te nuttigen. Daarna was er tijd om nog wat in orde te maken voor activiteiten in de namiddag of voor het dagelijkse dutje.
Om 15u30 was het weer Accent op Talent-time. De kinderen beginnen spontaan te praten, kunnen af en toe hun mening geven en zijn onze werkmethode min of meer gewoon.
’s Avonds waren we weer op… Geen energie meer om uit de bol te gaan in Havana Lounge. De mensen die nog steeds denken dat we hier de vakantieganger uithangen, slaan de bal volledig mis!
Vrijdag was uitslaapdag. Voor een keertje werd het later dan 8u30. We ontbeten gezamenlijk, waarna Pia en Niky richting stad trokken om uitgebreid te gaan shoppen, shoppen en nog eens shoppen. Joachim nam de tijd om de knutselruimte snipper- en rommelvrij te maken. Er ontstond plots meer ruimte in het huis. Ook de badkamer kreeg de wekelijkse poetsbeurt. Vincent nam de opstapelende afwas onder handen en vertrok richting BOG voor malariapillekes, waarna hij nog een fietstochtje door de stad maakte.
De “shopaholics” kwamen voldaan terug, waarna we met z’n allen naar Zanzibar trokken om met de meisjes van de Seringstraat te gaan eten. Lookbroodjes, pasta, biefstuk, salades en cocktails waren aanwezig. Daarna gingen we nog naar ’t Vat om een dessertje te eten. Het terras was druk bezet door Nederlanders, maar we konden toch nog een tafeltje bemachtigen. Er was een bandje aan het spelen, maar dit werd onderbroken door enkele Nederlanders die hun “kunnen” wilden showen: beatboxen en een zielige drumsolo.
Zaterdag ondernamen we een fietstocht naar de overkant. Met de korjaal van “Opa” gingen we naar Meerzorg aan de overkant. “Opa” bracht ons eerst even naar het wrak Goslar in het midden van de rivier. Deze Duitse boot is ten tijde van WO II tot zinken gebracht om de rivier te blokkeren. De rivier is breed genoeg en andere boten kunnen er toch nog langs. Geen reden dus om dit wrak uit de rivier te halen en zo hebben wij met onze voeten op dit wrak gestaan. Een vreemde bezienswaardigheid…
Na dit intermezzo bracht “Opa” ons naar de overkant en fietsten we richting Nieuw Amsterdam. De sfeer aan de overkant is helemaal anders. Het is er minder druk, landelijker en er is nog veel jungle te zien.
Na een tijdje fietsen in de hitte van de brandende zon, hadden we nood aan een drankje. Een gezellig terrasje bracht verkoeling en de barman raadde ons aan om even naar plantage Peperpot te fietsen. Zo gezegd, zo gedaan… De weg naar plantage was vermoeiend, want we moesten fietsen door mul zand. Onder weg kwamen we heel wat oude sluizen tegen om de vroegere plantage te voorzien van water. De plantage is dan wel verwaarloosd, maar we zagen nog restanten van de koffieplantage. Oude huizen, een opslagplaats, een stukje treinrail én veel overwoekerde velden. Best indrukwekkend!
Het was al iets te laat om nog de grote fietstocht naar Nieuw Amsterdam te ondernemen en dus keerden we op een gezapig tempo terug naar de overzetbootjes van Meerzorg. Onderweg stopten we even aan enkele fruitstalletjes en aten we heerlijke bananen, vreemde vruchten, kokosnoot en we dronken ook wat kokosmelk. T’was lakker zeule!
Zondag was rustdag. We namen onze tijd om uit te rusten van de vermoeiende week en fietstocht. We werkten ook nog aan het project: hoekenfiches uitschrijven, leerlingvolgsysteem aanvullen, didactisch materiaal ontwikkelen, … U kent het ondertussen wel.
Ook contact onderhouden met het thuisfront behoorde tot een van de zondagactiviteiten
Maandag begon de nieuwe week. ’s Ochtends was er nog even tijd om wat voor te bereiden voor Accent op Talent-time. En dan sloeg het weer om… De regen viel met bakken uit de lucht. We verwachtten niet veel kinderen (de regen is hier een geldig excuus), maar er verschenen toch 8 kinderen. Met deze kinderen deden we de voorziene activiteiten. De avond ging rustig en vredig aan ons voorbij.
Dinsdag ongeveer hetzelfde stramien. Opstaan, ontbijten, voorbereiden, eten, Accent op Talent, eten, slapen.
Vincent had de voorbije dagen al heel wat ouders aangesproken of gebeld om huisbezoeken te regelen. Woensdag was de eer aan Niky en Vincent om het eerste huisbezoek af te leggen. De huisbezoeken zijn nuttig om de thuissituatie van het kind te zien en eventuele linken te leggen met zijn/haar gedrag. De vader en moeder spreken over het gedrag is bijzonder verhelderend.
Pia en Joachim trokken richting stad om te informeren hoeveel een hut kost bij Overbridge, een resort aan de Surinamerivier met een aangelegd strandje. Daarna werden we verwacht op het terras van ’t Vat. Diego, reisleider van Tigri Tours, had laten weten dat hij daar ging zijn om de betalingen te regelen voor de trip naar Blanche Marie.
We moesten even wachten, maar dit gaf ons de tijd om iets te eten. Joachim nam de “special of the day: pindasoep”. Nen topper! Pia ging voor de cassavesoep (volgens Pia: vol-au-vent in soepvorm). Niky voegde zich na het huisbezoek erbij en nog wat later kwamen ook Bianca, Marijke en Ellen. Vincent had afgesproken met een organisator van een cultuurhuis en ging daarna meteen naar NAKS.
Diego kwam rechtstreeks van school (hij studeert bedrijfseconomie en -statistiek). Hij legde de planning nog eens rustig uit, waarna de overdracht van het geld gebeurde met een kwitantiebewijs.
De regen wist nog steeds niet van ophouden… In tegendeel het begon zelfs nog harder te regenen. Niky, Pia en Joachim hadden geen zin om zeiknat op NAKS aan te komen en twee uur les te geven in natte kledij. Da’s ni te doen, da’s om ziek van te worre! Dus namen we een taxi om droog aan te komen. Ondanks de felle regen wisten ook nu acht kinderen van de twaalf de weg naar Accent op Talent te vinden. De activiteiten lopen haast op rolletjes!
Na Accent op Talent-time terug naar ’t Vat, want daar stonden onze fietsen nog en een nacht onbewaakt laten… Da’s ni veilig. Het was ook minder beginnen regenen en zo bereikten we onze Surinaamse thuis best droog.
Na het avondeten vielen we (zoals vaak) als een blok in slaap…
Donderdag waren er nog meer huisbezoeken gepland. Nu ging Vincent met Joachim op stap. Joachim en Vincent waren onder de indruk van de omstandigheden waarin sommige kinderen moeten wonen. Er stonden drie houten huizen achter elkaar op het perceel. De jongen woonde samen met zijn broers en zussen in twee kamers. Moeder woonde in het binnenland en vader was haast onbereikbaar… Toch even slikken om te zien hoe een leeftijdgenote van 23 jaar een huishouden van 5 probeert recht te houden.
Daarna gingen Joachim en Vincent nog een huisbezoek doen en dit verliep “kort en bondig”.
Ondertussen bereidde Niky en Pia een groot spel voor. Pia ging namelijk een vriendin, Carmina, oppikken aan de vlieghaven en de rit heen en terug duurt best een tijdje, waardoor ze niet aanwezig kon zijn op Accent op Talent. Carmina komt twee weekjes op bezoek.
’s Namiddags was het tijd om het grote spel te spelen. Het spel is een soort ganzenbord, waarbij de domeinen WO, taal en wiskundig rekenen aan bod komen. De kinderen van de klas werden verdeeld in drie groepen en waren enthousiast en aandachtig bij het spel. Ze hadden nauwelijks door dat ze aan het leren waren! Het spel was dus geslaagd!
’s Avonds was er een pastasalade voorzien en werd onze gaste verwelkomd. Rustig babbelend kropen de uurtjes voorbij tot de slaap de overhand won en ieder in z’n bed kroop.
Vrijdag trokken Pia, Carmina en Joachim de stad in om tickets te kopen voor het optreden van de reggae-artiest Richie Spice op zaterdag. Daarna trokken ze naar de Saramaccastraat voor een hangmat, hangmatklamboe en touw.
Niky en Vincent boekten een hut voor zondag en maandag op Overbridge. We ontmoetten elkaar op het werkoverleg van stichting Sucet. Bijna alle begeleidsters van Steuntje in de Rug (SIR) waren aanwezig op deze vergadering. Er start nu een nieuw kwartaal en er worden kinderen getoetst en geselecteerd voor SIR. Ook wij moesten een woordje uitleg geven over wat Accent op Talent inhoudt: de werkvormen, de thema’s, de oefeningen, … Er waren heel wat begeleidsters geïnteresseerd aan het luisteren…en sommige willen zelfs meer informatie.
We moesten iets vroeger door, want er was nog een huisbezoek gepland. De ouders hadden met Niky, Vincent en Joachim afgesproken aan een binnenspeeltuin, want ze zijn aan het verbouwen en wilden ons niet in die staat ontvangen. Het was wederom een boeiend en verhelderend gesprek.
’s Avonds aten we de overschot van de pastasalade… Hoewel het aardig smaakte, aten Carmina, Pia, Niky en Joachim hun bordje leeg. Joachim werd die nacht wakker om 5u30 met een woelige darmflora. Een (lang) bezoekje aan de wc gaf duidelijk aan dat er wel degelijk iets slecht was aan die pasta. S’ ochtends bleek Carmina, Niky en Pia ook last te hebben aan de darmen van de vervallen pasta…
Die dag werd er zowat geluierd, gewerkt, gelezen, … Om 15u30 vertrokken Pia en Carmina om een bezoekje te brengen naar de stad.
Wat staat er nog op het programma?
Concert van Richie Spice op zaterdagavond
Bezoek aan Overbridge van zondag op maandag
Ouder-kind-bijeenkomsten van de 1e en 2e klas
Teach-in over Blanche Marie in bar Chillzz op dinsdagavond
Uitstap naar de dierentuin met de kinderen van Accent op Talent
Huisbezoeken afleggen
Fietstocht naar Nieuw-Amsterdam
Trip naar Blanche Marie (binnenland) van 11/4 tot en met 14/4
En als afsluiter een Surinaamse wijsheid:
Pramis koro no e fat kaw.
Beloofde kool maakt de koe niet vet.
(= praatjes vullen geen gaatjes.)
Abu!
Op een berg daar stond een stier
Hij gaf geen melk, maar Parbobier
